Salondaki herkes sessizliğe gömüldü.

“Hayır. Yalnız konuşmak istiyorum.”

Bora bana baktı.

Sonra başını salladı.

“Tamam.”

Tören bittikten sonra okulun bahçesine çıktık.

Volkan bizi kalabalıktan uzak bir köşeye götürdü.

Bir süre konuşmadı.

Sonra başını eğdi.

“Pelin’le yıllar önce ayrıldık.”

Bunu duyunca şaşırmadım.

Belki de içten içe tahmin ediyordum.

“Üç yıl sürdü,” dedi. “Sonra beni terk etti.”

Bora sessiz kaldı.

Volkan devam etti.

“Sonra birkaç ilişkim daha oldu. İş değiştirdim. Başka şehirlere taşındım.”

Sesi giderek küçülüyordu.

“Bir gün sosyal medyada senin yürüdüğün bir fotoğrafı gördüm.”

Bora’nın yüzü gerildi.

Volkan gözlerini sildi.

“O an… ne yaptığımı anladım.”

Bora başını hafifçe yana eğdi.

“Hayır baba.”

Volkan ona baktı.

“Ne?”

“Ben yürüyünce anlamadın.”

Bora bastonunu kaldırdı.