Tapusu bizdeydi ama

“Bu evi satıp parasını bankaya koyacağız. Gelen faizle de ben ve hanım, Ege’de küçük bir yere yerleşip emekliliğimizin tadını çıkaracağız. Serkan artık koca adam, kendi ayaklan üzerinde durabiliyor. Melis gibi ‘kaliteyi seven’ bir hanımefendiyle evleniyorsa, ona layık hayatı kendi imkanlarıyla sunacaktır eminim. Biz de düğünde altınımızı takar, duamızı ederiz.”

Gönül Hanım’ın yüzü bir anda kireç gibi oldu. “Nasıl yani? Ev onlara kalmayacak mı?” diye sordu, sesi artık o kadar da zarif gelmiyordu.



“Hayır,” dedim ben de söze girerek. “Eğer bu ev Melis için yeterince iyi değilse, çocuklarımızı burada zoria oturtup onian mutsuz etmeye hakkımız yok. Serkan

kendi evini tutar, eşini de istediği o lüks sitelere götürür. Biz Serkan’a güveniyoruz.”