Beni On Dokuzumda Evden Çıkaran Annem

Kendime verdiğim söz şuydu: Bir daha kimsenin rahat etmesi için yerimi terk etmeyecektim. O gece çadırın içinde, telefonumun notlar kısmına üç cümle yazdım. Güvenli bir yerde uyuyacak kadar para biriktir. Necla’nın öğrettiği işi unutma. Senden vazgeçen insanlara geri dönmek yerine kendin için bir kapı inşa et.

Ertesi sabah yine markete gittim. Arabaları topladım, kasalara koli taşıdım, kapanışta yerleri sildim. Çamurlu spor ayakkabılarımla saatlerce ayakta kalırken sürekli anneannemin ellerini düşündüm; çatlak lakeyi parmağıyla yoklayıp “Hasarı gizlemeye çalışma, nedenini anla,” derdi.