Kocam vefat etti ve beni altı çocukla yalnız bıraktı

“Beni bırakamazsın.”

Zor duyulan bir gülümsemeyle, “İyi olacaksın,” dedi. “Sandığından daha güçlüsün.”

Kendimi güçlü hissetmiyordum. Sanki dünya ayaklarımın altından çekilmişti.

Cenazeden sonra çocuklar için hayatı normalmiş gibi sürdürmeye çalıştım. Beslenmelerini hazırladım, izin kâğıtlarını imzaladım, gerektiğinde gülümsedim.

Geceleri ev sessizliğe büründüğünde odadan odaya dolaşıyor, Murat’ın eşyalarına dokunuyordum.