Aklıma takılan bir şey vardı. Hastalığı sırasında evin bazı bölümlerine karşı tuhaf bir korumacılık geliştirmişti.
Tavan arasını kendi başına düzenlemek istemiş, kutu kaldırmak onu bitkin düşürse bile kimseyi yaklaştırmamıştı.
O zaman bunu gururuna vermiştim — çaresiz görünmek istememesi diye düşünmüştüm.
Şimdi, bu sessizlikte, o anlar bambaşka görünüyordu…