Levent onu görür görmez

İşte annemin en büyük yanılgısı buydu. İnsanları üzmemek için kendi hakkından vazgeçiyor, sonra da haklı olduğu yerde bile özür diliyordu.

“Elbette büyüteceğiz, anne,” dedim. “Çünkü sen bir aylık misafirliğin için kira ödeyecek biri değilsin.”

Levent kâğıdı elinden bırakıp bana döndü.

“Beni tehdit mi ediyorsun?”

“Hayır. Sadece senin başlattığın hesabı tamamlıyorum.”

Klasörden ikinci sayfayı çıkardım. Bir aylık emeğin dökümünü hazırlamıştım: gece bebek bakımı, gündüz Güneş’le ilgilenme, yemek, temizlik, çamaşır, alışveriş. Her iş için makul bir saat ücreti yazmıştım. En altta toplam 111.000 TL vardı.