Levent onu görür görmez

Bu da annemin verdiği emeğin karşılığı,” dedim. “Senin hesabına göre 30.000 TL düşersek hâlâ ona 81.000 TL borçluyuz. Eski borcun hariç.”

Güneş gaz sancısıyla ağladığında saatlerce koridorda dolaşmış, dizleri şişmesine rağmen bebeği kucağından indirmemişti. Ben doğumdan sonra ateşlendiğim gece başucumda beklemiş, sabah Levent işe giderken kahvaltısını da hazırlamıştı. Levent bütün bunları görmüştü. Hatta bir sabah, annem sandalyeye güçlükle otururken “İnsan yaşlanınca her şeyi mesele ediyor,” demişti. O gün sessiz kalmıştım. Şimdi o sessizliğimden utanıyordum.