Salondaki herkes sessizliğe gömüldü.

“Gelirse kızmayacağım.”

Sekiz yaşındaydı.

Babası onu terk etmişti ve o hâlâ babasına kızmamaya çalışıyordu.

Şimdi ise on sekiz yaşındaki oğlum aynı adamın birkaç metre önünde, mikrofonun başında duruyordu.

Bora kâğıdı açtı.

“Bunu on yıl önce yazdım,” dedi.

Salondan hafif bir uğultu yükseldi.

Volkan sandalyesinde kıpırdandı.

Bora devam etti.

“Sekiz yaşındaydım. Babamın evden gittiği gece uyuyamadım. Annem mutfakta ağlıyordu. Beni duymadığını sanıyordu ama duyuyordum.”